ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΙΚΡΟΔΙΗΓΗΜΑ

Περιγραφή

Τα τελευταία χρόνια γίνεται συχνά λόγος για το μικροδιήγημα. Πρόκειται για πρόσκαιρη μόδα, παροδική τάση, ή για έναν πειραματισμό που προεκτείνει κι εξελίσσει τα πρωτοποριακά σύντομα πεζά των Ρεϊμόν Κενώ (Ασκήσεις Ύφους, 1947), Χόρχε Λουίς Μπόρχες (Το Βιβλίο των Φανταστικών Όντων, 1957), Χούλιο Κορτάσαρ (Ιστορίες των Κρονόπιο και Φάμα, 1962), Χουάν Χοσέ Αρρεόλα (Ζωολόγιο, 1972) και άλλων; Όλα δείχνουν πως δεν πρόκειται για «λογοτεχνικό πυροτέχνημα»: με αποκλειστικό θέμα το μικροδιήγημα διοργανώνονται παγκόσμια συνέδρια· δημοσιεύονται συλλογές, ανθολογίες, μεταπτυχιακές εργασίες αλλά και διδακτορικές διατριβές· διεξάγονται διαγωνισμοί κι αφιερώματα σε λογοτεχνικά περιοδικά.