ΕΠΤΑ ΑΝΑΣΕΣ ΠΡΙΝ

Περιγραφή

καλοκαίρι στυφόμαραμένο τετράδιοδίχως μια στάλα ποίημαπότε λιγόστεψε η βροχή;πότε στεγνώσαμε από τη θάλασσα;απ’ την αγάπη; και γίναμεξερό ρυάκιφίδι χωμάτινο πουκυλιέται στ’ αγκάθια;*ξερό ρυάκιλεωφόρος του τίποταορδές μυρμηγκιών σε διατρέχουναναβάλλοντας επ’ άπειροντην ονοματοθεσία σου*καλοκαίριο δάσκαλος κλείνει την τσάνταόπως ο μελλοθάνατος σκάβει τον λάκκο του*βιβλία που αποστηθίσαμεκαι σχίσαμε την άλλη μέρατετράδια που ρίξαμε στον κάδοένα μολύβι θα φυτέψω στην αυλήνα ανθίσουν οι λέξεις που ακούσαμεκι ανατριχιάσαμε κρυφά σαν φύλλα*εκεί που δένει ο κισσός κι η λαμαρίναστην πίσω σκάλα πάνω απ΄ το γκαράζκρυμμένο το βάζο με τις πεταλούδεςγυάλινη ελευθερίακαλοκαίρι στην πόλη*To βουνό μασουλά τον ήλιοτον καταπίνεικαθώς η νύχτα χωνεύει τη μέρατο μαύρο δεν είναι χρώμα-είναι στομάχι της λήθης*το ποίημα δεν είναι ποίημα-είναι φεγγάρικουκούτσι αμάσητο στο λαρύγγι του χρόνου *ακίνητη νύχταόρθια αστέριακάποια λιποθυμάνε