ΦΙΛΟΚΑΛΙΑ ΤΩΝ ΝΗΠΤΙΚΩΝ ΚΑΙ ΑΣΚΗΤΙΚΩΝ (ΕΒΔΟΜΟΣ ΤΟΜΟΣ-ΣΚΛΗΡΟΔΕΤΗ ΕΚΔΟΣΗ)

Περιγραφή

Οι δύο Μακάριοι, ο Αιγύπτιος και ο Αλεξανδρεύς, αποκαλούνται ηγεμόνες της Σκήτεως από τον ιστορικό Σωζομενό. Είχαν ισάξια επίδοση στην άσκηση, αλλά διακρίνονταν ο ένας από τον άλλο σε πολλά σημεία συμπεριφοράς, οφειλόμενα μερικώς στην προέλευσή τους. Τα επώνυμά τους εκφράζουν την απόσταση που υφίστατο τότε μεταξύ της ελληνικής "πόλεως", της Αλεξανδρείας, από την οποία ο ένας λεγόταν Αλεξανδρεύς ή πολιτικός ή αστός, και της υπαίθρου, της κατοικουμένης κυρίως από Αιγυπτίους, από την οποία ο δικός μας Μακάριος ονομαζόταν Αιγύπτιος.Ο Μακάριος υπήρξε ο πραγματικός θεμελιωτής του μοναχισμού στη Σκήτη, όπου εγκαταστάθηκε τριακονταετής. Ειδήσεις γι' αυτόν, σύντομες ή εκτενείς, βρίσκομε στους αρχαίους ιστορικούς και τις ασκητικές διηγήσεις. Ο Παλλάδιος στη Λαυσαϊκή Ιστορία αναφέρει ότι, την εποχή που μετέβηκε ο ίδιος στη Σκήτη, το 391, δεν τον βρήκε εκεί, διότι είχε πεθάνει πριν από ένα έτος σε ηλικία ενενήντα ετών. Από αυτό συνάγεται ότι γεννήθηκε γύρω στο 300 και εγκαταστάθηκε στη Σκήτη το 330 περίπου. [...] (Από την εισαγωγή της έκδοσης)