ΠΕΦΤΟΝΤΑΣ ΞΥΠΝΙΑ

Περιγραφή

ΔΥΟ ΦΩΝΕΣΚατέχω το ξημέρωμα! διατείνεται ο κόκορας. Το φωςτριγυρίζει ακόμα με πρόθεση να κλέψει τη νύχτα.Ο άνεμος γλιστράει μες στο δάσος, η δημοκρατική δροσιάδίνει το ίδιο βάρος στα πάντα. Μερικάκενά δευτερόλεπτα κι αρχίζει πάλι. Χασμουριέταικαι η φωνή τον κυριεύει. Κατέχω όλα τα ξημερώματα!Υποστηρίζω την αξιοπρέπεια! φωνάζει, κλεισμένοςστο σκοτεινό βασίλειο του μονόχωρου διαμερίσματός του.Πιο κουρασμένος κτητικός τρελαμένος κάθε φορά που λαλείπρέπει να στραμπουλίξει το λαρύγγι του, να κυρτώσει τα νύχια τουγια ν' αφήσει αυτή την κραυγή να εκτιναχθεί από μέσα του.Ρίχνοντας μια ματιάπαρατηρώ πως τίποτα δεν απαντά εκτός από το φως,που η απάντησή του κάνει τις τρίχες της γης να σηκώνονταικαι τις σκιές να πέφτουν με όλο τους το μήκος χωρίς κανέναν ήχο.Ποια είναι η λέξη για το ανείπωτο, όταν το χώμα γεμίζει τριζόνια; [...][Από την έκδοση]