ΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ ΤΗ ΖΕΙΣ, ΤΗ ΔΥΣΤΥΧΙΑ ΤΗΣ ΓΡΑΦΕΙΣ

Περιγραφή

Και δεν είναι τίποτα άλλο, παρά μόνο ένας ύμνος στονθεό Έρωτα? «τα μάτια του, τα χείλη του, τα χέρια του…»Μα αν αποζητάς το ασφαλές λιμάνι, Συνοδοιπόρε,σε συμβουλεύω να μην μπαρκάρεις ποτέ. Επειδή, την ίδιατη στιγμή που θα ορκιστείς στον Έρωτα να πλεύσεις στανερά του, την ίδια τη στιγμή που θα θελήσεις να ανοίξειςολάνθιστη την καρδιά στο φως του, να ξέρεις πωςαφήνεις το σκοτάδι να μπει κι αυτό.Επειδή, το μόνο βέβαιο, το μόνο αναπόδραστο,από τη στιγμή της γέννησης, είναι ο θάνατος.Συνοδοιπόρε! Φευ! Κλείσε τα αυτιά σου. Μη μ΄ ακούς.Πάψε να με διαβάζεις! Λόγια μιας γερόντισσας είναι.Πολυκαιρισμένα, κιτρινισμένα λόγια.Συνοδοιπόρε! Αλίμονο! Τα πλοία πεθαίνουν στα λιμάνια.Δεμένα στις αλυσίδες τους. Μ΄ακούς τώρα; Μ΄ακούς;Τ α ξ ί δ ε ψ ε! Όσο έχεις κουπιά, τ α ξ ί δ ε ψ ε.

“Μέγα το της θαλάσσης κράτος”Περικλής,Αρχαίος Αθηναίος ηγέτης(495 – 429 π.Χ.)