ΤΙΤΟΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΣ: ΠΟΙΗΜΑΤΑ Α´ (1943-1959)

Περιγραφή

Συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του Τίτου Πατρίκιου, Α΄ τόμος (1943-1959).ΣΤΙΧΟΙ, 2Στίχοι που κραυγάζουνστίχοι που ορθώνονται τάχα σαν ξιφολόγχεςστίχοι που απειλούν την καθεστηκυία τάξηκαι μέσα στους λίγους πόδες τουςκάνουν ή ανατρέπουν την επανάσταση,άχρηστοι, ψεύτικοι, κομπαστικοί,γιατί κανένας στίχος σήμερα δεν ανατρέπει καθεστώτακανένας στίχος δεν κινητοποιεί τις μάζες.(Ποιες μάζες; Μεταξύ μας τώρα -ποιοι σκέφτονται τις μάζες;Το πολύ μια λύτρωση ατομική, αν όχι ανάδειξη.)Γι' αυτό κι εγώ δε γράφω πιαγια να προσφέρω χάρτινα ντουφέκιαόπλα από λόγια φλύαρα και κούφια.Μόνο μιαν άκρη της αλήθειας να σηκώσωνα ρίξω λίγο φως στην πλαστογραφημένη μας ζωή.Όσο μπορώ, κι όσο κρατήσω.Αύγουστος 1957"Ωστόσο περισσότερο από τα αγωνιστικά χρόνια της κατοχικής αντίστασης, την προσωπική ηθική και του Πατρίκιου την ορίζουν οι συνθήκες της εξορίας. Απομόνωση, εξαθλίωση, σωματική φθορά, ερωτική δίψα και αναπόληση, λήθαργος του μυαλού δραματοποιούνται με αύξουσα συχνότητα στην περίοδο κυρίως της "Μαθητείας". Απότοκο μοτίβο αυτών των συνθηκών η ανθρωπολογία της επιβίωσης με όλα τα εκφυλιστικά της σύνδρομα: η επανένταξη του απόβλητου στη δημόσια ζωή υπονομεύεται, εσωτερικά, από τα φαντάσματα των νεκρών φίλων και τις μνήμες μιας συντροφιάς που εξαρθρώθηκε οριστικά.Όμως το θέμα που εντείνεται με την πρόοδο του χρόνου και στον Πατρίκιο είναι η άσκηση και η λειτουργία της ποίησης μέσα στον πολιτικό και τον κομματικό χώρο: τα όρια της αποτελεσματικότητάς της, οι ανακουφιστικές της διαφυγές, το εκλεκτικό της δράμα απέναντι στα κοινά δρώμενα." Δ. Ν. Μαρωνίτης, Ποιητική και πολιτική ηθική, 1976