ΔΡΟΣΟΣΤΑΛΙΔΕΣ ΤΗΣ ΡΟΔΑΥΓΗΣ

Περιγραφή

Κάθε βράδυ, κλείνοντας τα μάτια, η γλυκιά νύχτα παίρνει τις ανθρώπινες σκέψεις, πότε χαρούμενες, πότε λυπητερές και τις αφήνει να χαθούν στο άπειρο, τις κάνει αστέρια λαμπερά, τις μετουσιώνει σε όνειρα. Μα το κάθε πρωινό φέρνει την ευωδιά μιας νέας αρχής, μιας πιο αισιόδοξης μελωδίας για το μέλλον, μιας ελπίδας για ένα νέο ξεκίνημα στα σχέδια της ζωής. Όχι, η ζωή δεν ξημερώνει μόνο με χρώματα χαράς και η ποιήτρια Βασιλική Αξαρλή – Πετράκη το γνωρίζει καλά αυτό. Και η ίδια μέσα από τις λέξεις της πονάει, γελάει, θρηνεί, συμπάσχει… Μα όταν η φύση σου διέπεται από μια απεριόριστη αγάπη για τον κόσμο κι από μια αδιαπραγμάτευτη ηθική στάση ζωής, τότε οι «Δροσοσταλίδες της ροδαυγής» είναι αυτό που όμορφα δηλώνουν. Ένα μέσο για να πει όσα η συνείδησή της επιτάσσει. Άλλωστε, όπως γράφει η ίδια, η ευτυχία είναι απλή, αρκεί να μην πασχίζεις για το άνευ ουσίας ακατόρθωτο…Η ευτυχία είναι απλή Ένα κλωνάρι βασιλικόςκαι δύο ηλιαχτίδεςμού φτάνουν για να πω ευχαριστώστο φως της μέρας. Ένα κατάρτι αψηλόκαι δύο θαλασσοπούλιααρκούν για ν’ ανοιχτώ στης θάλασσας το κύμα. Λιγοστό θέλω θυμίαμαθερμής προσευχήςδυο λόγια και ξεκινώ δυνατήγια της ζωής τη στράτα.