ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΤΟΥ 20ΟΥ ΑΙΩΝΑ - ΤΟΜΟΣ: 3 ΜΕΡΟΣ: 2

Περιγραφή

Στην Ελλάδα η αντιστασιακή προσπάθεια εναντίον των δυνάμεων του Άξονα προσέλαβε το χαρακτήρα μιας πάνδημης κινητοποίησης που ενεργοποίησε, έμμεσα ή άμεσα από τις τάξεις των αντιστασιακών οργανώσεων, ευρύτατα κοινωνικά σύνολα. Τη μαζικότητα αυτή την καθόρισαν παράγοντες που διαμόρφωσαν ανάλογους όρους και στην υπόλοιπη Ευρώπη, δηλαδή η αντίδραση απέναντι σε μια ξενική κατοχή που επιβλήθηκε για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα, ο κίνδυνος εθνικού διαμελισμού που συνεπαγόταν, η ωμότητα του φασισμού και οι εκατόμβες θυμάτων, η ληστρική οικονομική εκμετάλλευση. Επιπλέον, για την Ελλάδα, η συλλογική αυτή κινητοποίηση προσδιορίστηκε από την απαίτηση να αποδοθούν ευθύνες και στους παράγοντες που εξέθρεψαν την προπολεμική πολιτική ανωμαλία, η οποία είχε μεταξύ άλλων επιπτώσεις στον τρόπο που διεξήχθη ο πόλεμος, τη μορφή που πήρε η υποχώρηση μετά τη γερμανική εισβολή, τα φαινόμενα ηττοπάθειας που γέννησε, την ιδεολογική σύγχυση που προκάλεσε η διασύνδεση του μεταξικού καθεστώτος με το φασισμό. Μάλιστα, ο βασιλιάς Γεώργιος Β' θεωρήθηκε ο βασικός υπαίτιος των φαινομένων αυτών, που αποτέλεσαν έκφραση του εκφασισμού του κράτους, της αυτονόμησης σφαιρών του κρατικού μηχανισμού από την πολιτική εξουσία, του παλαιοκομματισμού και του ολιγαρχικού κοινοβουλευτισμού. [...] (Από την έκδοση)