ΚΕΙΜΕΝΟΥΡΓΕΙΟ

Περιγραφή

Ξέρω όλους όσοι συναντιούνται μπροστά στο Κειμενουργείο. Στο πεζοδρόμιο όρθιοι για λίγες κουβέντες, στο πεζούλι της εξώπορτας για ένα ή πολλά τσιγάρα και μπύρες, ακουμπισμένοι στον τοίχο με την πλάτη, στηριγμένοι στο ένα πόδι, όπως οι καουμπόηδες, οι πελαργοί και οι τρόφιμοι Φραγκισκανών ορφανοτροφείων. Σήμερα συναντήθηκε ένα από τα εμείς. Αντάλλαξε καλημέρες πολύ διαφορετικές κι έφυγε προς άλλες κατευθύνσεις. Η πρώτη καλημέρα που ακούστηκε κουβαλούσε πολλά:Ελπίζω η νύχτα σου να ήταν καλή, να κοιμήθηκες χωρίς διακοπές, το πρωί να σηκώθηκες χωρίς βήχα, να απόλαυσες τον καφέ και τα απανωτά, ψηλοτάβανα τσιγάρα σου, τις μουσικάρες που βάζεις στο κινητό, το μπανάκι σου, ντύσου ελαφριά σήμερα, α... πολύ ωραίο αυτό, ναι, να μη σε βαραίνουν τα ρούχα, αυτήν την κολόνια την είχαμε πάρει μαζί, θυμάσαι; Που γελάγαμε με τις εντατικές προσπάθειες της πωλήτριας να μας πείσει για την αξία του αρώματος, παρόλο που είχαμε ήδη αποφασίσει να το αγοράσουμε, που έλεγες πως κάνει λες κι είναι δικός της ο οίκος μόδας