ΠΟΙΗΜΑΤΑ 1943-2008

Περιγραφή

Συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του Γιώργη Παυλόπουλου.Η ΣΤΑΧΤΗ Στη ΜήτσαΦύσαγε ο αγέραςανέβαζε τη στάχτη τουςτην πήγαινε στον ουρανόφοβόταν εκείνη φοβότανουά φοβητσιάρα της φώναζεΠάψε τρελέ του έλεγεδεν είμαστε πια στη γηδεν έχουμε πια δέρμαδεν έχουμε μαλλιάδεν έχουμε μήτε μάτιαΓίναμε στάχτη της έλεγεόμως με βλέπεις και σε βλέπωκαι μένει ακόμα η αγάπηπου δεν μπορεί να γίνει στάχτηκαι μένει ακόμα η αγάπηΕίμαι η στάχτη σου του έλεγεκαι είσαι η στάχτη μουμα πού ανεβαίνουμε πού πάμεκι όλο φυσάει κι όλο σε χάνωουά φοβητσιάρα της φώναζεΠάψε τρελέ του έλεγε"Η φωνή του Παυλόπουλου έχει το φυσικό χάρισμα να μπορεί να αφηγηθεί, και μάλιστα με τρόπο ποιητικό: ξέρει να παίρνει τις ανάσες της και να μην πνίγεται, όταν ψηλώνει· να μη σβήνει, όταν χαμηλώνει. [...] Δεν ξέρω πολλές φωνές στην ποίησή μας που να έχουν την απλότητα, τη θέρμη, σχεδόν την τρυφερότητα και τη φυσικότητα της αφηγηματικής φωνής του Παυλόπουλου. Υποπτεύομαι πως αυτήν κυρίως πρόσεξε ο Σεφέρης, που είχε στο κεφάλαιο αυτό τις δικές του δυσκολίες, καθώς η δική του φωνή άρχισε λυρική και εξελίχτηκε σε δραματική, πηγαίνοντας να γίνει αφηγηματική."Δ.Ν. Μαρωνίτης, "Διαλέξεις", 1992 [1989]