ΤΟ ΣΤΡΙΦΩΜΑ

Περιγραφή

Με το βλέμμα της στο ύφασμα που ζοριζόταν στα χέρια της μάνας της τόση ώρα, καιτην παλάμη στα χείλη, ίσως για να συγκρατήσει τις λέξεις και να μην απαντήσει σε όσαάκουγε, ή την αναγούλα που μαινόταν μέσα της, έκλεισε τα μάτια της για μια στιγμήμόνο, κι έπειτα, χωρίς να πει τίποτα, πήρε την τσάντα της από τον πάγκο και έκλεισετην πόρτα πίσω της σιγά κι αθόρυβα, όπως είχε μάθει τόσα χρόνια.Μια νουβέλα για τα κακώς κείμενα της ελληνικής κοινωνίας, χωρίς να τοποθετείταισε συγκεκριμένο χώρο και χρόνο. Οι αμαρτίες γονέων που παιδεύουν τα τέκνα και ηπροσπάθειά μας να ξεφύγουμε απ’ ό,τι κληροδοτείται μηχανικά από τη μια γενιά στηνεπόμενη.