Η ΑΣΤΙΚΗ ΕΥΘΥΝΗ ΤΟΥ ΟΔΙΚΟΥ ΜΕΤΑΦΟΡΕΑ ΚΑΤΑ ΤΗ CMR

Περιγραφή

Η παρούσα μελέτη αποτελεί μια ανάλυση όλων των ζητημάτων που αφορούν την αστική ευθύνη του μεταφορέα στη διεθνή οδική μεταφορά που ρυθμίζεται από διεθνή σύμβαση, γνωστή ως CMR. Είναι γνωστό ότι η εφαρμογή της CMR στα συμβαλλόμενα κράτη δεν είναι πάντα ομοιόμορφη. Ενδεικτικά, αμφισβητείται αν η έννοια της «ηθελημένης κακής διαχειρίσεως» (wilful misconduct, dol) και το ισοδύναμο αυτής πταίσμα (άρθρ. 29 CMR) αντιστοιχούν σε δόλο ή ενσυνείδητη αμέλεια. Η ελληνική νομολογία όμως αναφερόμενη στην ηθελημένη κακή διαχείριση τη θεωρεί πταίσμα «άγνωστο στο ελληνικό δίκαιο». Επίσης, ο απαλλακτικός από την ευθύνη του μεταφορέα λόγος που αναφέρεται σε συνθήκες που ο μεταφορέας δεν μπορούσε να αποφύγει και σε συνέπειες που δεν μπορούσε να προλάβει φαίνεται να αποκλίνει από τον ορισμό της ανωτέρας βίας στο ελληνικό δίκαιο. Εξάλλου, και η ίδια η έννοια της ανωτέρας βίας δεν ορίζεται κατά τρόπο ταυτόσημο στα εθνικά δίκαια, ενώ διαφοροποιήσεις παρατηρούνται και ως προς τον βαθμό επιμέλειας που πρέπει να καταβάλει ο μεταφορέας.Περαιτέρω, παρατηρείται η αυστηρή στάση της νομολογίας έναντι του επαγγελματία μεταφορέα, έμπειρου στις διεθνείς μεταφορές, η οποία του επιβάλλει πρόσθετες υποχρεώσεις από τις προβλεπόμενες από τη σύμβαση μεταφοράς και τη CMR. Επισημαίνονται πλήθος αποκλίσεων από το κοινό δίκαιο κατά τον προσδιορισμό της αποζημίωσης. Τέλος, εξετάζεται η πολυπρόσωπη οδική μεταφορά και η χρήση περισσότερων του ενός μεταφορικών μέσων, και επιχειρείται η ρύθμιση της ευθύνης του μεταφορέα σε περίπτωση συνδυασμένης μεταφοράς.